Wauw

20 mei 2018

Pinksteren, 20 mei 2018
Handelingen 2, 1-11

Heilige Geest, een frisse wind, vuur, enthousiasme.

Pinksteren is meer dan een feest van één weekend in het jaar. Pinksteren gebeurt overal waar mensen het beste van zichzelf geven, spontaan of door de omstandigheden gedwongen. In hen laat de heilige Geest zich ontdekken. Het is heerlijk om dat te zien.

Zo vond ik haar in de organisatoren van de bedevaart naar Tienray die we onlangs maakten. Hun enthousiasme straalde uit naar de deelnemers die zo blij werden van een dagje uit om samen te bidden, te eten en vooral elkaar te ontmoeten. Ik zag die Geest in de oude dirigent/organist die in zijn kamer thuis amper een paar meter kan lopen, maar nu een glorieuze ronde maakte langs alle bekenden. Ik kreeg er tranen van in mijn ogen, zo mooi was dat.

Ik zag de Geest in het trouwpaar dat zich verwondert over hoe ze elkaar hebben ontmoet. Dat kan geen toeval zijn, dat moet wel iets met God te maken hebben. Om stil van te worden.

Ik ervoer de Geest in de altijd vriendelijke vrouw die afscheid nam als gastvrouw in het Parochiecentrum. Met haar opgewekte gastvrijheid kon je niet anders dan je welkom voelen. Zij vertelde dat zij alleen maar zo kon zijn, omdat wij dat ook proberen uit te stralen. Ontroerend.

Ik hoorde de Geest in het verhaal over een meisje dat mee was op een trektocht georganiseerd door de school. Haar opa was ernstig ziek. Onderweg staken alle deelnemers een kaarsje aan in een wegkapelletje. Een uur later kreeg het meisje het bericht dat haar opa was overleden. Ze aarzelde of ze naar huis zou gaan of zou blijven. De leraar kon haar het antwoord niet geven, maar zei: Neem even de tijd om daarover na te denken. En misschien helpt je dit: als je opa hier nu bij je zou zijn, wat zou hij je dan adviseren? Het meisje is gebleven.

Ik voelde de Geest in het fanatieke borduurwerk van de dames van de paramentengroep aan het zomergewaad voor het Mariabeeld in de St. Willibrorduskerk. Er is al zo’n 1250 uur aan gewerkt. Een waar kunstwerk met zoveel liefde gemaakt.

Ik ontmoette de Geest in de wijze woorden van een collega, pas gestorven, met wie ik elke maand de eucharistie mocht vieren. Hij was zielsgelukkig dat hij zijn priesterschap in de nadagen van zijn leven nog zo intens mocht beleven.

Ik warmde me aan het vuur van de Geest dat gloeide in de honderden lichtjes met All Hallows Eve, vorig jaar, waar bij zoveel mensen de mond openviel en zij stamelden: ‘wauw’.

En zo zijn er heel veel mooie momenten waarop je de spirit van Pinksteren mag in- en uitademen: heilige Geest, een frisse wind, vuur, enthousiasme.

 

PJ