Eeuwige jeugd

6 juni 2017

Pinksteren, 4 juni 2017
Handelingen 2, 1-11, 1 Korintiërs 12, 3b-7.12-13 en Johannes 20, 19-23

Pinksteren wordt ook wel het hoogfeest van de eeuwige jeugd van ons geloof genoemd. Pinksteren is bij uitstek het feest waarop de H. Geest ons geloof jong en fris kan houden. Pinksteren is dan ook één van de drie feesten in de Rooms Katholieke Kerk die zo bijzonder zijn dat ze niet in één dag te vieren zijn. We krijgen twee dagen de tijd om de kracht van de Heilige Geest te ontvangen en te ervaren wat die Geest met ons doet.

Het valt nog niet mee om het mysterie van de komst van de Heilige Geest voor te stellen. Er wordt gesproken over wind, vuurtongen en er is sprake van een duif of een vogel die de geest moet voorstellen. De mens heeft blijkbaar een concrete voorstelling nodig om God te kunnen ervaren. Zoals we ook in de sacramenten heel concreet God mogen ontmoeten. In het doopwater, het brood dat lichaam van Christus is geworden, de heilige olie die bij de doop, het vormsel, wijding of bij de ziekenzalving op de huid wordt aangebracht.

Vandaag geeft Jezus ons bovendien nog een ander sacrament. Hij zegt: ‘Als gij iemands zonden vergeeft, dan zijn ze vergeven’. Het sacrament van vergeving kan mensen bevrijden van de beklemming, spijt of schaamte die ze over hun handelen hebben.

In het evangelie horen we hoe de leerlingen van Jezus zich uit angst voor de Joden hadden teruggetrokken in huis. Ramen en deuren hadden ze gesloten. Helemaal van de buitenwereld afgesloten. Misschien voelen wij ons ook wel eens opgesloten in ons eigen huis. Met onze gewoontes, onze verplichtingen of onze angst om de wereld in te gaan. Onze ware zelf te laten zien. Wachten we op tongen van vuur?

Plotseling staat Jezus dan in het midden van zijn leerlingen. Hij wenst ze de vrede. Hij stuurt ze de wereld in om zijn boodschap te gaan verkondigen. Tenslotte blaast Jezus over de leerlingen en schenkt ze daarmee de Heilige Geest. Als tongen van vuur daalt de heilige Geest op de leerlingen en tot hun verrassing en die van de mensen om hen heen spreken ze alle talen van de wereld.

Juist met Pinksteren mag er een stormwind door ons huis trekken. We mogen weer in vuur en vlam staan! Vol van geestkracht in het leven staan. Een nieuw begin maken. Pinksteren vieren is gevoelig zijn voor de H. Geest en de vernieuwing die de geest iedere dag bij ons wil bewerken. De Geest die voorkomt dat we vastroesten. De Geest die ons fris en jong houdt. De Geest die ons wakker houdt zodat we kritisch blijven nadenken. Over de wereld waarin we leven en de relatie die we daarbij hebben met anderen en met God.

We mogen die geestkracht elk dag in ons laten werken en zo de inspiratie van God zichtbaar maken. Het vuur in ons hart voor Jezus’ boodschap brandend houden. Het beste uit onszelf halen. Niet zozeer om er zelf beter van te worden maar om ons toe te leggen op de liefde voor mensen dichtbij en veraf.

Weet u wat het echte mysterie van Pinksteren is? De Heilige Geest komt niet… Hij is er al! De Heilige Geest was er bij het begin van de Schepping. Bij de menswording van Jezus. De Heilige Geest zal er altijd zijn. Laten we de H. Geest met Pinksteren weer de kans geven ons persoonlijke geloof te vernieuwen. En zo voortaan elke dag God toelaten het wonder van de eeuwige jeugd aan ons duidelijk te maken.

 

BJ