Even stil …

13 augustus 2017

Jaar A, 19e zondag door het jaar, 13 augustus 2017
1 Koningen 19,9a.11-13a en Matteüs 14, 22-33

Even een vrije dag,
niets moeten, geen verplichtingen, geen stress.
Hoewel… ik moet op tijd terug zijn,
nog boodschappen doen, de overweging schrijven.
Nee, er moet toch niets, althans vandaag niet.
Die overweging en boodschappen kunnen morgen ook nog.

Even met de trein,
op bezoek bij vrienden.
Alweer vier jaar geleden… wat vliegt de tijd
met alles wat me bezighoudt,
vergaderen en werkgroepen,
besturen en organiseren,
vieringen gepland of onverwacht

Even geen oorlogsretoriek tussen twee bullebakken,
even geen wereld- of landelijke politiek
even geen gifeieren
al denk ik aan de bedrijven die opnieuw zwaar getroffen zijn
even geen facebook, snakken naar likes,
even geen email en telefoontjes

Op het station lees ik –
met dank aan Coöperatie Stationspark –
een gedicht van Jules de Corte
“De trein van de tijd…”

Tijdens de terugreis zie ik negentien luchtballonnen opstijgen
en zich laten meedrijven op de stroming van de lucht

Even niets, even vrij
Ik lees in een boekje dat mijn vriend schreef
vanuit zijn hart, geraakt door
een zuster van in de tachtig en een meisje van zes
en vijf woorden om de Weg te gaan:
“je zult geworteld zijn in de liefde van de Allerhoogste”

Alleen te vinden in de stilte
van even niets…

 

PJ