Geest van verbondenheid

16 juni 2019

Hoogfeest van de heilige Drie-eenheid
Spreuken 8, 22-31 en Johannes 16, 12-15

Vandaag, op het feest van de heilige Drie-eenheid wordt het belang van de heilige Geest onderstreept, een wezenlijke schakel tussen Vader en Zoon, tussen hen en ons mensen.

Over die Geest ging vorige week een uitzending van een bijzondere Pinksterviering vanuit de Broerekerk in Bolsward. Die kerk is in mei 1980 door brand verwoest. De ruïne is bewaard gebleven en er werd een glazen dak aangebracht. Met een helder blauwe hemel en een stralende zon was het een perfecte locatie voor een sprankelende en verfrissende viering.

Diverse protestantse gemeenten deden mee. Wat ik mooi vond was dat ze allemaal een onderdeel hadden voorbereid. Al die verschillende delen kwamen in de viering samen.

Zo had de gemeente van Duiven – heel toepasselijk – 600 duiven gevouwen, die verspreid over de hele ruimte hingen. Een andere gemeente had kaarsrestanten verzameld en hiervan nieuwe kaarsen gegoten. Ze werden in de viering aangestoken. Weer een andere groep schilderde een groot drieluik waarop het Pinksterverhaal is afgebeeld. Een gemeente maakte een prachtig bloemstuk van kleurige gerbera’s. Een ander naaide en borduurde een kleed voor over de lezenaar en een stola voor de voorganger. Een groep ging met rapper Brainpower aan de slag voor een heuse Pinksterrap. En een jongerenkoor studeerde samen met Stef Bos het Pinksterlied “Geest van hierboven” in, dat door Stef voor deze gelegenheid werd uitgebreid met een eigen tekst.

“Geest van hierboven, leer ons geloven,
hopen, liefhebben door uw kracht”

Zo luidt het oude refrein. Stef Bos verwoordde hoe die Geest van hierboven in onszelf kan werken in eigentijds geloven, hopen en liefhebben.

Luisterend naar dit prachtige lied en kijkend naar die sprankelende viering in een oude en toch nieuwe kerk, dacht ik aan de viering die we voorbereiden voor 100 jaar St. Jozefkerk Deurne op 27 oktober aanstaande, die ook een feest van verbondenheid gaat worden. Het enthousiasme om mee te werken is nu al groot.

En ik dacht aan de expositie die is geopend in de St. Willibrorduskerk Deurne over meer dan 950 jaar kerk. Fascinerend hoe mensen al zo lang hart hebben voor hun kerk en hun geloofsgemeenschap, er samen komen, eenheid in verscheidenheid vieren, al de momenten van hun leven.

In die expositie zijn twee monstransen te zien, een houten uit de 18e eeuw en een zilveren uit de 19e eeuw. Ze werden in tijden van onderdrukking en in tijden van optimisme gebruikt om de hostie te tonen, het heilig Brood, Lichaam van Christus, voor ons gebroken en gedeeld; het lichaam ook dat wij samen vormen. Op allebei die monstransen zijn ook God de Vader en de heilige Geest in de gedaante van een duif te zien. Zij omarmen dat Lichaam van Christus. Zij omarmen ons, mensen die elkaar kunnen verstaan in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest.

PJ