“Ik heb met jou iets te maken”

31 januari 2021

Jaar B, 4e zondag door het jaar, 31 januari 2021
Deuteronomium 18, 15-20 en Marcus 1, 21-28

Ik zou een heleboel kunnen zeggen over wat er afgelopen week is gebeurd, de rellen, de vernielingen overal in het land. Ik zou kunnen spreken over de geest die uit de fles is, over demonen die loskomen en zeggen “Wat heb ik met jou te maken?” om in de sfeer van het evangelie te blijven. Ik kan het hebben over het verschil tussen macht en gezag. Jezus spreekt met gezag, schrijft Marcus. Ik kan verwijzen naar de regenachtige sombere dagen en dat de hemel huilt. Maar eigenlijk heb ik er geen woorden voor.

Die demonen zeggen trouwens niet: Ik heb niets met jou te maken, maar vragen Jezus: “Wat heb jij met mij te maken?” Dat is iets anders.

Wat heb jij met mij te maken? Leven gedijt bij de gratie van verbondenheid met de ander. De coronamaatregelen beperken die verbondenheid. Anderhalve meter afstand, mondkapjes die ook de gezichtsuitdrukking afdekt, zo weinig mogelijk bezoek, alles dicht, geen activiteiten, avondklok. De afstand tussen mensen wordt noodgedwongen groter. Daarmee omgaan is misschien wel de grootste opgave voor ons.

Ouderen lijden hier veel onder. Maar ook veel jongeren hebben er last van en weten amper hoe hiermee om te gaan. Daarom is het juist nu zo belangrijk dat er mensen zijn die tegen jou, oud en jong, zeggen: ik heb iets met jou te maken. Dat voorkomt dat van alles in je hoofd gaat rondspoken en dat je misschien verkeerde beslissingen neemt. Het artikel in het Eindhovens Dagblad, waarin de ouders van de 14-jarige Pepijn vertellen over de dood van hun kind – een combinatie van verveling, gebrek aan contact, impulsief gedrag, een drugspilletje en domme pech – bevestigt hoe belangrijk het is om aandacht te geven aan jongeren. Zijn ouders zeggen: “Wat wij nu voelen, is dat onze pubers kwetsbaarder zijn dan we denken. Hun brein vormt zich nog. Ze hebben zo veel zorg nodig in deze coronatijd. Ze zijn mogelijk nog kwetsbaarder dan de ouderen van boven de 80. Hun ‘onderliggend lijden’ is van een heel andere orde dan dat van de senioren, maar zeker zo fragiel. Laten we ze vasthouden. Echt leren kennen. Steunen. Ze hebben ons nodig, ze hebben elkaar nodig.” (ED, 29 januari 2021)

Burgemeester Hilko Mak vroeg bij zijn afscheid een bijdrage voor de realisatie van een TEJO-huis in Deurne. TEJO staat voor “Therapeuten voor jongeren.” Het is een laagdrempelig inloophuis voor jongeren tussen de 10 en 20 jaar, die daar terecht kunnen zonder verwijzing en anoniem. Deskundige therapeuten nemen, op vrijwillige basis, dringende hulpvragen snel en professioneel op, zodat een probleemsituatie niet escaleert en jongeren in een vroeg stadium geholpen kunnen worden. Op deze manier wil TEJO “het persoonlijk welzijn van jongeren verbeteren en hen opnieuw in hun kracht zetten zodat hun ontwikkelingsproces eenvoudiger en zorgelozer kan verlopen.” (info: tejo-nederland.nl)

Op dit moment is er nog maar één TEJO-huis in Nederland: in Goes. Nicole Martens uit Neerkant, die met haar gezin omkwam bij het neerstorten van vlucht MH17 in 2014, werkte op een school voor zeer moeilijk opvoedbare kinderen. Zij wilde graag iets gaan doen voor jongeren met problemen, zodat zij niet in de reguliere zorg terecht zouden komen. Een toenmalige collega van Nicole maakte kennis met het TEJO-huis in Goes en zag daarin het gedachtengoed van haar overleden vriendin. Ze deelde haar enthousiasme met Nicole’s ouders en zo werd een zaadje geplant om dit initiatief ook in de gemeente Deurne vorm te gaan geven.

TEJO doet ook een appèl op ons allemaal om jongeren ruimte, begrip en positieve aandacht te geven.  Ik meen dat dit hard nodig is in onze zorgelijke tijd. En daarom wil ik het afscheidscadeau van de burgemeester van harte ondersteunen. Ik heb al een gift overgemaakt. Ik nodig u uit om dat ook te doen.

Zo kunnen we misschien toch iets van een positief antwoord geven op de negatieve gebeurtenissen van afgelopen week. En daarmee sluiten we ook nog eens aan bij de woorden uit de eerste lezing, die zo heerlijk bijbels relativerend en tegelijk zo gezagvol zijn. De mensen komen bij Mozes samen en zeggen hem: “Laat ons de stem van God niet horen met bliksem en vuur, met donderslagen en geweld. Daar sterven we aan.” Geweld los je niet op met geweld. God zegt dan: “Je hebt gelijk. Ik zal hen mensen geven, menselijke mensen zoals jij, Mozes.” Wie de richting van het volk wil aangeven, moet heel dicht bij de mensen blijven. Een heel oude bijbelse les, ook voor nu.” (naar G. van de Camp, 65 preken, nr. 4, 3 februari 1991).

Gift TEJO-huis Deurne

Een gift voor de realisatie van een TEJO-huis in Deurne kunt u overmaken op bankrekeningnr: NL55 RABO 0110 8034 26 t.n.v. gemeente Deurne o.v.v. Afscheid Hilko Mak TEJOhuis.

 

PJ