Kom Schepper, Geest

16 mei 2016

Pinksteren, 15 mei 2016
Handelingen 2, 1-11, Romeinen 8, 8-17 en Johannes 14, 15-16.23b-26

Vandaag zingen we de hymne ‘Kom schepper geest, daal tot ons neer, houdt gij bij ons uw intocht Heer, vervul het hart dat U verbeidt met hemelse barmhartigheid’. Het is het eerste couplet van het eeuwenoude ‘Veni Creator Spiritus’. We zingen het tussen Hemelvaart en vandaag als hymne bij het avondgebed.

De apostelen zijn bij elkaar om te wachten op de belofte van Jezus dat Hij door de Vader een helper zal sturen. Na zijn hemelvaart zijn ze op de vijftigste dag na Pasen bij elkaar gekomen. In de Handelingen van de Apostelen horen we vandaag hoe de komst van de Heilige Geest zich af zou hebben gespeeld.

De Heilige Geest is van de drie personen waarin we God kennen in de Heilige Drie-eenheid misschien wel het meest uiteenlopend voor te stellen: als windgedruis, vuurtongen en als vogel. Divers en daarmee misschien wel het minst concreet. Voor sommige wellicht ook te mystiek, te geestelijk of zweverig.

Van God de vader hebben we het beeld van de Schepper. In het fresco’s van de schepping in Sixtijnse kapel zien we Hem afgebeeld als man met een grijze baard omgeven door engelen die zijn hand uitstrekt naar Adam en hem zo het leven geeft. We kennen de Vader ook als stem die bij de doop van Jezus uit de Hemel klinkt; ‘dit is mijn geliefde zoon, in Hem heb ik welbehagen’. We kunnen ons zo’n cliché van God op een wolk goed voorstellen. Of zo’n beeld ons ook daadwerkelijk inspireert is heel persoonlijk.

Jezus, God de Zoon heeft zijn krachtigste uitbeelding gekregen aan het kruis: De gestorven Christus, verlosser, gestorven voor en door onze zonden. Vroeger kende menig huis een Heilige Hartbeeld zoals we ze hier in Deurne ook bij de kerken of op de hoek van de Kruisstraat aantreffen: Jezus als vredesstichter en koning.

En dan de Geest. ‘Ik zal jullie door de Vader een Helper sturen’, belooft Jezus. Een geest. Welk beeld hebben we daarbij? Vuur, wind, een duif? De apostelen worden door de komst van de Geest vervuld en spreken alle talen. Wat kunnen we daar vandaag de dag mee? Hoe kunnen we als kerk de taal van de mensen verstaan en spreken? Elkaar begrijpen begint immers met eerst luisteren en dan pas spreken.

Dit weekend mogen in ons bisdom de nieuwe bisschop Gerard de Korte verwelkomen. Hij heeft zaterdag de bisschopszetel van het bisdom Den Bosch in bezit genomen, zoals dat plechtig klinkt. Het is op de kop vijftig jaar na de plechtige uitvaart van Mgr. Bekkers die destijds een periode leek in te luiden van ‘Aggorniamento’ dat ook door het Tweede Vaticaans concilie was ingezet. Toen al waren de krantenkoppen: ‘De Kerk geeft de voorkeur aan barmhartigheid boven gestrengheid’. Inmiddels is er een halve eeuw verstreken. Kerken zijn leeg geraakt, er heerst verdeeldheid. In lijn met Paus Franciscus die een kerk van hartelijkheid, gastvrijheid en openheid nastreeft, wil ook Mgr. De korte verdeeldheid overwinnen.
Hij wil dat we onze verantwoordelijkheid nemen en weer gemeenschappen van mensen met God opbouwen. Die positieve opbouwende Geest is er niet alleen met Pinksteren. Die was er ook al bij de schepping, die is in de wereld maar vooral ook in ons mensen.

Laten we hopen dat we met de komst van onze nieuwe bisschop – deze helper in de wijngaard van de Heer – leren elkaars taal te verstaan. Dat we ons leren barmhartig open te stellen en gezamenlijk heel concreet gemeenschappen bouwen op basis van liefde en eenheid. Dat we de heilig Geest mogen ervaren die in ons leeft en ons de kracht geeft om het onmogelijke te doen.

 

BJ