Liefde doen

19 mei 2019

Jaar C, 5e zondag van Pasen, 19 mei 2019
Johannes 13, 31-33a.34-35

Ik heb van de week bij het zoekprogramma Google het woord liefde in getoetst. Ik had meer dan 15 miljoen hits, meer dan 15 miljoen plekken op internet waar het woord liefde gebruikt werd. En toen ik het Engelse woord voor liefde – love -, intoetste, kreeg ik zelfs meer dan 900 miljoen hits. Met andere woorden: er wordt eindeloos veel geschreven over de liefde, er zijn ontelbare liefdesgedichten en liefdesliedjes, de een nog mooier, of sentimenteler, dan de andere.

Maar: liefde doe je, liefde uit zich in daden, en dat wordt wel eens vergeten. In de kerk wordt ook veel gepraat over liefde en naastenliefde, steeds weer klinken die woorden van Jezus: liefde is het eerste gebod. Maar ook gelovige mensen, mensen die de weg van Jezus willen gaan, vergeten wel eens dat liefde iets is dat je doet, met elkaar en voor elkaar. Ook hier blijft men soms steken in mooie woorden en moet je de daden soms ver zoeken. Maar gelukkig zijn die daden er wel.

Moeder Teresa van Calcutta was een voorbeeld van liefde doen, en zij ontmoette weer andere ontroerende voorbeelden daarvan. Zij vertelde eens dat er een man bij de zusters kwam om hun hulp te vragen voor een gezin met acht kinderen waar honger werd geleden. Doe alsjeblieft iets voor hen, was zijn vraag. Moeder Teresa nam wat rijst en ging er meteen naartoe. De moeder nam dankbaar de rijst aan, verdeelde die in twee gelijke porties en ging met een portie naar buiten. Toen ze terugkwam, vroeg moeder Teresa haar wat ze gedaan had. Het antwoord was heel eenvoudig: “Mijn buren hebben ook honger.” Dat is heel concreet liefde doen, van moeder Teresa, en nog meer van die moeder van dat arme gezin.

Want echte liefde is altijd een vorm van delen: je leven delen, je brood delen, je tijd delen, soms je geld delen. En delen is ook altijd: zelf met iets minder genoegen nemen. Tegelijk is het zo: hoe meer liefde je weet te geven, hoe meer liefde je, meestal, terugkrijgt. Liefde doe je. Dat kun je bijvoorbeeld heel concreet zien in Lourdes.

Het meest indrukwekkende van het Lourdesgebeuren vind ik al die mensen die in de weer zijn voor zieke en gehandicapte medemensen, al die veelal jonge mensen die heel concreet de handen uit de mouwen steken en vaak een vakantie opofferen om mee naar Lourdes te gaan. Dat is een duidelijke vorm van liefde doen. Dat is hartverwarmend in een maatschappij die gekenmerkt wordt door een groeiend individualisme, waarin men klaagt dat mensen steeds meer langs elkaar heenlopen, waarin ook gezucht wordt over verharding en liefdeloosheid. Dat is jammer genoeg zo, maar er wordt ook nog heel veel liefde gedaan. En waar liefde gedaan wordt, kunnen mensen leven in vrede en vrijheid.

Echte vrijheid is veel meer dan elkaar vrij laten zodat ieder zijn eigen weg kan gaan, het is veel meer dan anderen respecteren om de mensen die zij zijn, wat cultuur, godsdienst en overtuigingen betreft.

Echte vrijheid moet altijd hand in hand gaan met liefde doen: het leven delen is welwillend medeleven, waar nodig in een geest van hulpvaardigheid. Liefde doe je, liefde uit zich in daden op allerlei gebied, in allerlei situaties, in allerlei gradaties, in allerlei vormen.

Kun je ook zeggen: liefde voel je? Ja echte liefde voel je van binnen. En dan denk ik niet aan dat gevoel van verliefdheid die hoofden en harten op hol kan brengen; een soort zwijmelgevoel, zoals je dit vindt in veel gedichten en liederen. Echte liefde voel je als een diepe vreugde in je hart, in blijdschap dat je iets voor anderen kunt doen, in stille dankbaarheid dat je een ander wat vreugde hebt kunnen geven.

Om die liefde gaat het ook in Jezus’ prediking. “Zoals Ik u heb liefgehad, zo moet ook gij elkaar liefhebben”: Gewoon doen, zoals ik het ook heel concreet heb gedaan. Dan ervaar ook jij de vreugde van het koninkrijk van God.

 

HvO