Maria, die de knopen ontwart

14 oktober 2019

Bedevaart naar Kevelaer
11 oktober 2019

In Deurne en omgeving is de laatste jaren een mooie traditie aan bedevaarten en bezinningsdagen gegroeid. In mei gaan we op bedevaart naar Klein Lourdes in Tienray, in oktober naar Kevelaer. In het voor- en najaar zoeken we verdieping en inspiraties in een van de kloosters in de omgeving. Dat zijn altijd rijke dagen.

Als voorbereiding op een Abdijdag bij de Trappisten van Lilbosch bij Echt, liepen we daar even de kloosterwinkel binnen. Mijn oog viel op een klein boekje, geschreven door Paul Verbeek, vicaris van het bisdom Breda. Het gaat over drie manieren waarop je kunt bidden om oplossing, rust en vertrouwen. Ze worden door paus Franciscus zelf beoefend. Eenvoudige devoties die heel concreet zijn en denk ik ook aansprekend in onze tijd.

Zo draagt de paus een borstkruis met daarop een afbeelding van de Goede Herder. Het herinnert hem eraan om niemand verloren te laten lopen en juist op te komen voor de mensen die verloren lopen.

Ook vertelt Paul Verbeek over een beeld van de slapende Jozef. De Paus heeft er een in zijn zitkamer staan èn een in zijn slaapkamer. Hij schrijft ’s avonds zijn zorgen op een briefje en legt die onder het beeld. Dan slaapt hij goed, ondanks alle zorgen en verantwoordelijkheden.

Maar het meest trof me nog de derde devotie die beschreven wordt als vitamine voor de ziel: Maria die de knopen ontwart. Ik moet bekennen dat ik er nog nooit van gehoord had. Maar ik was meteen enthousiast. In het jaar 1700 maakte Johanne Melchior Schmittdner een schilderij met daarop Maria die de knopen ontwart. Het hangt in de Petruskerk in Augsburg. Paus Franciscus heeft het tijdens zijn studie in Duitsland gezien en nam er ansichtkaarten van mee naar Argentinië. En zo verspreidt de verering zich over Amerika en wordt wereldwijd. Ik vond er een beeldje van, en ik heb het bij me, omdat het denk ik goed bij onze bedevaart naar Maria past.

Het beeld is eenvoudig. We zien Maria met twee engeltjes. Ze dragen een lint mee en ook Maria houdt het lint vast. Aan de ene kant zitten een heleboel knopen in het lint. Maar al ze door Maria’s handen zijn gegaan, zijn de knopen eruit. Maria maakt de knopen los. Zij biedt troost, kracht en voorspraak voor ieder die ergens mee in de knoop zit.

Een mens kan behoorlijk in de knoop zitten met zichzelf, met de mensen om zich heen, met het leven, met z’n geloof ook; knopen uit je verleden, knopen in je persoonlijke leven, thuis, op het werk, met onze vrienden. Grote en kleine knopen die wij of anderen maken of die ons overkomen en die ons binden, die ons ongelukkig, angstig, kwetsbaar maken en waar we zelf niet uit komen.

Misschien heb je daar dan de hulp van boven voor nodig. Op onze tocht door het leven in een verwarde wereld die in de knoop zit met zichzelf, hebben we behoefte aan iemand die voor ons de knopen ontwart, de hulp met name van Maria. Met geduld haalt zij de knopen uit ons levenslint. En zij bidt voor ons bij haar Zoon en roept ons op om naar Hem te luisteren. Hij kan ons de oplossingen bieden om uit de knoop te raken en de draad van ons leven weer op te pakken.