Overweging: Kwartier

29 november 2015

Jaar C, 1e zondag van de Advent, 29 november 2015
Jeremia 33,14-16, 1 Tessalonicenzen 3,12-4,2 en Lucas 21,25-28.34-36

Soms zijn er van die dagen dat je extra inspiratie opdoet, dat je voelt dat je nieuwe energie krijgt. Zo’n dag was het afgelopen woensdag toen we met zo’n 25 parochianen te gast waren bij de Missiezusters in Steyl.

Ik ken het kloosterdorp van vroeger. We fietsten vanuit Roermond de hele omgeving rond. Zo kwamen we ook wel eens in Steyl. De torens van de grote kloosterkerk waren al van ver te zien. Met het pontje voeren we de Maas over. Een prachtige ervaring was dat. Ik ben enkele keren in het Missiemuseum geweest, maar de kloosters had ik nog nooit bezocht. Als je zo door het kloosterdorp rijdt, dan krijg je een eerste indruk van gebouwen uit een lang vervlogen tijd. Ooit zaten ze vol met paters en zusters. Hun glorietijd is inmiddels vergaan. Zo lijkt het van buiten.

Maar woensdag, toen we bij de Dienaressen van de Heilige Geest onze bezinningsdag hielden, kon ik dat beeld flink bijstellen. Er zit volop leven in die oude kloostergebouwen. Als je binnenkomt zie je meteen een modern glasmozaïek in de vorm van een kruis. Een enorm contrast met de glimmend geboende meer dan honderd jaar oude tegelvloer van de hal. En toch ook een mooi geheel. Het oude wordt hier gekoesterd, maar vooral door het naar nu te vertalen en nieuwe zin en inhoud te geven.

We liepen door de kloostergang. Er hing een soort stationsklok. De zuster vertelde dat op elke verdieping zo’n uurwerk hangt, verbonden met klokjes die elk kwartier zich laten horen door het hele gebouw. Het is een kwartierklok, bedoeld om bij elke klank even een kort gebedje, een schietgebedje, te bidden. De heilig Arnold Janssen, oprichter van het kloosterdorp in Steyl, moedigde zijn volgelingen aan om dat kwartiergebed als een mantra te bidden om daarmee de dag en het leven te heiligen. “Laten wij van uur tot uur leven, van dag tot dag en laten wij de toekomst over aan God”, zei een van de eerste zusters, de inmiddels zalig verklaarde Josepha Hendrina Stenmanns, die samen met de ook zalige Maria Helena Stollenwerk Arnold Janssen in de eerste jaren van de oprichting van het Missiehuis bijstonden. Het kwartiergebed is zelfs voor mensen die het druk hebben een mooie manier om door de dag heen even te bidden en Gods nabijheid en bemoediging te ervaren, om met de woorden van het evangelie ‘waakzaam’ te zijn.

De spiritualiteit van de zusters, en ook van de paters van de SVD, gaat uit van de Drieëenheid. Op de sarcofaag waarin Arnold Janssen ligt begraven, staat die indrukwekkend afgebeeld: Twee handen, Gods handen, houden Christus vast. Samen rusten zij op de vleugels van een duif, de heilige Geest. Dat is een andere afbeelding dan traditioneel, waarbij de Vader als een oude wijze man boven de Zoon staat en de heilige Geest daarboven rondvliegt. Bij de zusters van Steyl is juist de heilige Geest de basis van de verhouding tussen Christus en God, en van onze verbondenheid met God. Geloven staat niet los van het dagelijks leven. Onze omgang met elkaar wordt gedragen door Gods liefde. Als je daarbij stilstaat, dan ga je anders met de ander om, dan kan de soms donkere wereld wat lichter worden. Het glasmozaïek achter de sarcofaag geeft dat ook weer. Het licht, het vuur van de heilige Geest, laait op en verdrijft het duister naar opzij.

arnold janssen raam

Zo was de dag vol met inspirerende gedachten, prachtige beelden om de advent mee te beginnen, de tijd van waakzaamheid, van licht in het donker, van hoop en vertrouwen dat – wat er ook gebeurt – wij ons gedragen mogen voelen door Gods liefde.

 

PJ