Overweging: Ontmoeting

20 december 2015

Jaar C, 4e zondag van de advent, 20 december 2015
Lucas 1, 39-45

Het kerstverhaal brengt mensen in beweging. Dat begint al bij Maria. Als de engel Gabriël haar verteld heeft dat zij een kind zal krijgen, een bijzonder kind, blijft zij niet zitten. Ze loopt er ook niet mee te koop. Ze gaat op weg, met spoed zelfs. Want de engel heeft terloops ook gezegd dat haar nicht Elisabeth, die al oud is en nooit kinderen kon krijgen, net als zij een kind zal ontvangen.

Maria reageert niet vroom en niet trots, maar doet wat ze kan en moet doen: haar nicht helpen. “Zie de dienstmaagd des Heren, mij geschiede naar uw woord”, heeft zij even tevoren gezegd tegen de boodschapper van God. Nu toont zij haar dienstbaarheid in al haar goedheid.

Het wordt een bijzondere ontmoeting. De zorgen van de zwangerschap verdwijnen als sneeuw voor de zon als Maria en Elisabet elkaar begroeten. Goddelijke en menselijke nabijheid en zorg smelten hier samen. De ideale wereld, waarvan je doorgaans alleen maar kunt dromen. Maar… waar mensen elkaar echt ontmoeten kan iets nieuws ontstaan.
Zo onderstrepen beide vrouwen onbewust de betekenis van de vrucht van hun schoot: Jezus: God met ons, Johannes: God is genadig.

Toen ik in de Lucasparochie in Den Bosch werkte, hebben we een beeld laten maken over het evangelie volgens Lucas. Een van de afbeeldingen was de ontmoeting tussen Maria en Elisabet. De kunstenaar, pastoor Omer Gielliet uit Breskens liet de twee zwangere buiken elkaar raken. Een moeder voelt in haar schoot elke beweging van het opgroeiende kind. In die twee bolle buiken samen moet het een enthousiast spektakel geweest zijn. Net zo enthousiast als de twee toekomstige moeders die elkaar omhelzen.

Ik heb er niet veel meer over te vertellen vandaag, maar als ik het verhaal hoor van de ontmoeting van Maria en Elisabet, zie ik dat wonder zo voor me. Ik kan er uren naar kijken.

 

PJ