Overweging: Dromen

12 juli 2015

Jaar B, 15e zondag door het jaar, 12 juli 2015
Hoogfeest van de heilige Donatus, een van de patroonheiligen
van de parochie Heilige Willibrord Deurne
Amos 7, 12-15 en Marcus 6, 7-13

Twee aan twee worden ze op pad gestuurd, de vrienden van Jezus. De toekomst ligt voor hen open. Spannend is dat. Wat staat hen te wachten? De zon schijnt niet altijd fris en vrolijk. Het kan bloedheet zijn, het kan stormen en onweren. Het leven is een avontuur, maar er dreigen ook gevaren. Toch raadt Jezus hen af om veel bagage mee te nemen. Ze hebben niet veel nodig om klaar te zijn voor hun reis. Hun vertrouwen, hun geloof, dat is genoeg.

Ook in het leven van Amos in de eerste lezing stormt het. Ze jagen hem weg. Zijn profetische woorden worden als donderslagen bij heldere hemel gezien. Ze verstoren de rust, het wankele evenwicht van schijn en bedrog. Maar hij laat zich niet uit het veld slaan. Ook voor hem is zijn vertrouwen, zijn geloof, genoeg.

In deze weken nemen heel wat leerlingen afscheid van hun basisschool. Vaak doen ze dat met een musical of show. Afgelopen donderdag was ik uitgenodigd bij de theatershow van groep 8 van basisschool St. Willibrordus in Deurne. “The American dream” was de titel. Het ging over vier jongens die besloten om als Boyband naar Amerika te gaan. Dan konden ze bij elkaar blijven en hoefden ze elkaar na de vakantie – als iedereen naar een andere school ging – niet te missen. Hun onervarenheid met het reizen bracht hen aanvankelijk in het Limburgse America, maar daarna ging de tocht toch al gauw naar de Verenigde Staten. De realiteit bleek niet altijd even mooi als waarvan ze droomden. Er was vrolijke muziek, dans, acrobatiek en humor. Er was ook aandacht voor de bijdrage van Amerika aan de bevrijding van Europa in de Tweede Wereldoorlog. En het lied ‘Speeltuin’ van Marco Borsato, dat gaat over kinderen die vandaag de dag leven in oorlogsgebieden, klonk ontroerend. De musical Billy Elliot werd overtuigend samengevat, over een jongen die zich met pijn en moeite ontworstelt aan het armoedige bestaan in zijn stad om zijn droom waar te maken: de sterren van de hemel te dansen.

american dream 3

Groep 8 zette in het Cultuurcentrum een prachtige show neer. Ik bewonder de jongelui om hun enorme enthousiasme en veelzijdige talenten. Ze zijn toe aan een nieuwe uitdaging – dat zie je –, een nieuwe school, een nieuw leven. Voor hen geeft die afsluitende show ook een dubbel gevoel. Het is een afscheid, van maatjes die acht jaar met elkaar hebben opgetrokken. Het is in zekere tijd ook een afscheid van de kindertijd op weg naar het volwassen worden. Na het laatste applaus waren er dan ook ongetwijfeld tranen – is het niet bij de kinderen, dan toch bij de ouders –, wolken voor de zon, een stevige bui regen, de pijnlijke inslag van hagelstenen.

“De beste manier om je dromen waar te maken, is wakker worden”, werd ergens in de voorstelling gezegd. En zo is het. Wakker worden; niet bij de pakken neerzitten, maar op tocht gaan, wat de weg ook brengen zal. Veel bagage is daarbij niet nodig. Vertrouwen, geloof, dat is genoeg. Vertrouwen in de ander, geloof in jezelf. Misschien ook wel geloof in God, al is dat niet zo vanzelfsprekend in onze tijd.

Ik zou vandaag aan de heilige Donatus willen vragen dat hij niet alleen noodweer, stormen en ongelukken afweert, maar ons ook op het spoor zet van de zon die achter de wolken toch altijd blijft schijnen; God die met je meegaat op avontuur, niet voor je uit, maar achter je aan, en soms naast je als dromen in duigen vallen en je even niet weet hoe verder te gaan; God die – wat er ook gebeurt, je doet blijven geloven in je dromen.

 

PJ

Voor meer informatie over de heilige Donatus: zie de pagina Patroonheiligen.