Wat is je levensdoel?

31 juli 2016

Jaar C, 18e zondag door het jaar, 31 juli 2016
Prediker 1,2; 2, 21-23, Kolossenzen 3,1-5.9-11 en Lucas 12, 13-21

In de tijd door het jaar – buiten de grote katholieke feesten Kerst, Pasen en Pinksteren – worden vaak grote vragen gesteld. Vandaag prijkt op ons missaaltje de vraag: Wat is uw levensdoel? Is dat nou waar we ons in deze vakantieperiode op de camping of onderweg naar onze bestemming mee bezig moeten houden? En wat als we gewoon thuisblijven? Heb ik die aansporing over wat ik met mijn leven doe nog nodig?

De lezingen van vandaan geven ieder voor zich aanwijzingen: Prediker zegt: ‘Wat heeft een mens aan al zijn geploeter? Het is allemaal ijdelheid’. De psalmist houdt ons voor: ‘Ons leven is kortstondig als het gras op het veld’. Paulus schrijft in zijn brief: ‘Zint op het hemelse, niet op het aardse’. In het evangelie gebruikt Jezus in zijn gelijkenis over de honger naar bezit: ‘Vergaart schatten in de hemel bij God’.
Afzien van ijdelheid, de kortstondigheid van het leven erkennen en tegelijkertijd jezelf voorbereiden op de hemel. Wat betekent dat nu voor ons leven hier en nu?

Voor Ignatius van Loyola – van wie we deze zondag de sterf- en naamsdag vieren – werd het levensdoel het weggeven en toewijden van zichzelf aan God. Al zijn vrijheid, geheugen, verstand en zijn eigen wil in ruil voor Gods liefde en genade, lezen we in het gebed achter op het missaaltje. Ignatius – oprichter van de Jezuïeten – leefde vijfhonderd jaar geleden en noemde zich ‘soldaat voor God’. Met zijn militaire achtergrond stelde hij zich beschikbaar voor de strijd tegen de reformatie die in zijn tijd speelde.
Juist deze week heeft een andere Jezuïet, paus Franciscus in reactie op de terroristische moord van afgelopen dinsdag op de Franse priester Jacques Hamel gezegd: ‘De wereld is verwikkeld in een oorlog’. Het is volgens de paus alleen geen oorlog van religies. ‘Religies willen geen oorlog, dat willen de anderen’.

De paus was onderweg per vliegtuig van Rome naar Polen, waar hij deze zondag de Wereldjongerendagen zal afsluiten. Franciscus verwees niet alleen naar de aanslag van dinsdag in Frankrijk, maar ook aan de gebeurtenissen in München en Nice. Hij sprak erover dat de aanvallen gezien kunnen worden als een nieuwe wereldoorlog: ‘De wereld is in oorlog omdat de vrede verloren is. Het gaat in deze oorlog om belangen, geld en natuurlijke hulpbronnen. Een oorlog om het overheersen van anderen’. Grote woorden: oorlog, vrede die verloren is.

Tommy Wieringa is de schrijver van onder andere de roman ‘Dit zijn de namen’ over vluchtelingen die aan de grenzen van Europa hun geluk proberen te vinden. Hij heeft juist dit weekend een stuk in enkele dagbladen waarin hij de moderne mens typeert als materieel bevredigd maar los van elk geloof en vertrouwen. De tweede helft van de vorige eeuw heeft ons ongekende materiële voorspoed gebracht. Die duurt ondanks de crisis tot op de dag van vandaag maar beschermt niet tegen de twee grote kwalen van deze tijd: angst en woede. Tegelijk met zijn materiële opgang lijkt het alsof God verdwenen is. Er kwam niets voor in de plaats. Ja, pluk de dag of YOLO – dat is ‘You Only Live Once’ – en na ons de zondvloed! De crisis van de westerse wereld is een geestelijke crisis. Wieringa schrijft: ‘Als we niet opletten verliezen we door die verlammende angst en woede ook nog de hoop op een toekomst voor onze kinderen’.

Waarom komt God toch steeds met die belangrijke vragen over de brug? God houdt ons de vraag: ‘wat is je levensdoel?’ aan ons voor om ons bewust te maken van het goede in de wereld. Het kwaad dringt zich – bijna automatisch – aan ons op. God vraagt ons te kiezen voor het goede, het positieve, voor elkaar, voor de liefde. Het is onze uitdaging om in de wereld waarin wij leven, de wereld van God voor ogen te houden. Tot ons levensdoel te maken. God heeft mensen nodig om die wereld te dragen. Jezus zelf heeft zijn leerlingen aan het werk gezet.

De jongeren die deze zondag met Paus Franciscus de Wereldjongerendagen in Krakau zullen afsluiten mogen we zien als een hoopvolle generatie die op basis van liefde en genade verantwoordelijk zullen worden voor het opbouwen van het geloof en de kerk in de wereld. Laten wij ons dan ook niet laten ontmoedigen door de leegheid en de hardheid van de wereld. Wij mogen blijven geloven dat de liefde van mensen de drijvende kracht is waarop wij mogen steunen.

 

BJ