Wereldwijs

15 juni 2020

Jaar A, Sacramentsdag, zondag 14 juni 2020
Deuteronomium 8,2-3.14b-16a en Johannes 6, 51-58
Viering speciaal voor de vormelingen

In het vormseltraject maken we een reis langs negen plekken, die je aan het denken kunnen zetten: wie ben ik, wie wil ik zijn. Het zegt ook iets over de Geest, de heilige Geest die je ergens enthousiast voor maakt, of je juist van iets afhoudt. Die Geest zie je niet, maar hij is er wel, zoals de wind, die je wel voelt, maar niet ziet. Al die plekken staan op de wegwijzer die hier op het priesterkoor staat. En bij elke plek hoorde ook een werkblad met de naam SNARS, een vormselmagazine noemen wij het trots.

Beste vormelingen, jullie hebben afgelopen week via de email weer zo’n SNARS ontvangen. Hierin staan stellingen, vijf bij elk thema dat we behandeld hebben. Je mocht er telkens één uitkiezen en die op een sterrenblad zetten.

Negen plekken dus en bij elk een aantal stellingen. Bij al die stellingen is er niet één hèt ultieme antwoord. Ze kunnen allemaal. Iedereen is tenslotte anders, ieder denkt anders, voelt zich anders. En dat mag. Je mag zijn wie je bent. Dat zeggen we bijna elke bijeenkomst wel een keer.

Afgelopen week ging er een storm van protest door de wereld. De dood van George Floyd als gevolg van een actie door een politieman maakte duidelijk dat er nog veel te vaak onderscheid gemaakt wordt tussen mensen en dan niet op grond van wat iemand doet, maar op grond van hoe je eruit ziet – huidskleur of kleding – of op wie je verliefd bent. Je mag blijkbaar niet altijd zijn wie je bent. Het is heel gemakkelijk om vooroordelen te hebben, en daardoor verkeerd naar mensen te kijken. Als je daar niet goed op let, dan kan het leiden tot discriminatie, racisme of erger. Het gaat vanzelf. Dat vind ik best griezelig, want al wil ik het niet, ik kan zomaar iets van iemand vinden dat niet klopt en die mens als anders of minder dan mezelf zien…

In de eerste lezing had Mozes daar een mooi beeld voor: een grote en verschrikkelijke woestijn, dorstig land zonder water. Dat voelt niet prettig.
Over de woestijn hebben we een mooie bijeenkomst gehad. Er zitten ook goede kanten aan een woestijn: je kunt er tot rust komen of een oase tegenkomen. In het verhaal van Mozes laat God water ontspringen uit en rots, zodat iedereen te drinken heeft. En het regent manna – brood – uit de hemel, zodat iedereen te eten heeft. Maar wel voor elk precies genoeg.

We hadden ook nog een bijeenkomst over vooroordelen gepland. Je hebt er de SNARS evenaar van gehad. Bij die bijeenkomst hadden we een vooroordelenspel bedacht. Al spelend merk je hoe gemakkelijk je vooroordelen hebt. Dat spel konden we helaas niet doen. Ik wil je toch één van de opdrachten laten zien. Dat gaat over huidskleur: je kunt hier kiezen welk vakje het dichtst bij jouw huidskleur zit. Het gaat van licht naar donker. Maar als je dan het blad openklapt, zie je dat al die vakjes bij één persoon horen. Dat geeft te denken…

Nog even terug naar het sterrenblad. Daar hoort ook nog een achterkant bij. Die wil ik je ook laten zien. Wat je ook hebt ingevuld, welke stellingen je ook hebt gekozen: … De mooiste ster ben je zelf !

Jij mag zijn wie je bent, zoals je bent. Dat zeggen wij tegen jullie, in de hoop dat je dat niet alleen zelf ook zo vindt, maar dat je ook anderen laat zijn wie ze zijn en zoals ze zijn. Als iedereen dat zou doen zou de wereld er een beetje mooier en feestelijker uitzien.

Zo heeft Jezus dat ook bedoeld toen hij bij het Laatste Avondmaal brood brak en deelde: dit ben ik, zei Hij, ik ben het levende brood. Ik heb mijn leven met jullie gedeeld, deel het ook met elkaar.

Je leven delen met elkaar, de ander voeden met jouw enthousiasme, je talenten, je uitstraling, gewoon zoals je bent, dat is die geest van liefde die door alles heen stroomt. Ik wens je die Geest toe als een wereldwijze raad voor de reis van je leven.

 

PJ