Zalig nieuw jaar !

1 januari 2019

Nieuwjaar, hoogfeest van de Moeder Gods, 1 januari 2019
Numeri 6, 22-27, Galaten 4, 4-7 en Lucas 2, 16-21

Het lijkt wel of de samenstellers van de liturgie van deze nieuwjaarsdag dachten: ach, het is de afgelopen nacht misschien wat laat geworden, hier en daar een glaasje gedronken. Dan gaan we het de mensen in de kerk niet al te moeilijk maken. De drie lezingen van deze dag zijn immers ultra-kort. En allemaal hebben ze een herkenbaar thema: dat mensen iemands kind zijn. Niet iedereen wordt vader of moeder, of opa en oma. We worden niet allemaal oud, of rijk, of arm. We worden niet allemaal bakker of burgemeester. Maar we zijn altijd en altijd iemands kind.

De woorden van de zogenaamde Aäronitische, priesterlijke zegen uit het boek Numeri vormt de eerste lezing van vandaag. Woorden die vertrouwd klinken, want we zingen ze vaak aan het eind van de viering. Zo ook vandaag.

De Levende zegene en behoede u.
De Levende doe zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig.
De levende verheffe zijn aangezicht over u en geve u vrede.

Fijne woorden en mooie woorden aan het begin van dit nieuwe jaar en elke dag.

In het evangelie klinkt nog de echo van het kerstverhaal, waar de herders op bezoek komen bij Maria en Jozef en het kindje in de kribbe. Maria en het kindje, zo worden zij vaak samen afgebeeld. In de Vlierdense kerk is een kleine expositie van allerlei beeldjes van Maria met het kindje in een kribje; Maria met een baby’tje op haar arm; Maria met haar hand op het hoofd van een jonge Jezus die voor haar staat; Maria als sterke, gespierde jonge moeder als een werkende vrouw met de voeten stevig op de grond, en haar kind op haar schoot; Maria in het kraambed, die haar kind omhoogtilt en bijna in verwondering, maar duidelijk met liefde, aankijkt. Er zijn zoveel afbeeldingen van Maria en het kind. Ook hier in de Deurnese St. Willibrorduskerk: een lieve Maria van Heimwee en Verlangen met lachend kind in het torenportaal; een wat ernstiger Maria met haar kind in de fraaie maagdelijke sneeuwwitte wintermantel; een statige Maria en het kind dat haar trots aankijkt in het Marianums; Maria en kind op de schoot van oma Anna, vooraan in het middenschip; en er tegenover de treurende Maria met haar gestorven zoon op haar schoot.

Maria bewaarde dit alles in haar hart en dacht erover na, zegt Lucas. Belangrijke, essentiële woorden zijn dat over haar. Woorden die haar ten diepste tekenen en die haar betekenis voor òns – door de eeuwen heen – duidelijk maken. Maria bewaart in haar hart. Ook wat wij haar toevertrouwen. Zij bewaart het in haar hart en denkt erover na.

Maria is een nádenkende, bedachtzame vrouw, iemand die kan zwijgen. Als het om God of om bidden gaat, hoor je mensen wel een zeggen: “Hij zegt niks terug!” Datzelfde kan gezegd worden over Maria, zwijgzaam, stil, bescheiden. Zij kan luisteren: naar de engel die haar het geheim van haar kind brengt, naar de herders van Betlehem, naar de wijzen uit het Oosten, en ook naar ons. De evangelist zou die woorden niet hebben opgeschreven als ze niet van belang waren. Ze klinken als een echo door het kerstverhaal. Maria zwijgt. Zij is vol aandacht. Zij denkt na. Zij luistert. Misschien dat juist daarom zoveel mensen lichtjes en kaarsen aansteken in kapelletjes, kerken of thuis bij een Mariabeeldje.

Lucas sluit het hoofdstuk van alle gebeurtenissen rond de geboorte van Jezus af. De engelen en herders verdwijnen. Het kind krijgt zijn naam. En iedereen en alles gaat zijn gewone gangetje. Het leven van alledag keert terug. Een kind groeit op, ouders zorgen ervoor. De dagen komen en gaan. De feestdagen liggen achter ons, en vóór ons liggen 365 maagdelijke dagen om het leven met elkaar te vieren.

Ik wens u allen een mooi jaar, dat u veel goeds brengt:
licht in het duister,
helpende handen als die nodig zijn,
een goede gezondheid,
warme belangstelling van de mensen en vóór de mensen die u lief zijn.
Moge de glans van het gelaat van Maria,
de glans van het gelaat van Jezus
op allerlei manieren in dit nieuwe jaar uw leven verlichten
en er een zalig jaar van maken!

 

WKH en PJ